آیا آزمون آنالیز شیمیایی برای تشخیص فولاد ST52 کافی است؟
پاسخ این پرسش منفی است. برای شناسایی یا تطابق نمونه فولاد با نوع مورد نظر (در اینجا فولاد ST52)، صرفاً انجام آزمون آنالیز شیمیایی کفایت نمیکند.
همان طور که در مقاله مربوط به مشخصات ورق ST52 نیز اشاره شده است، آزمون کشش که به بررسی خواص فیزیکی و مکانیکی فولاد میپردازد نیز ضروری است.
در صورتی که نتایج هر دو آزمون (شیمیایی و مکانیکی) با استانداردها مطابقت داشته باشند، میتوان با اطمینان کامل نسبت به نوع فولاد اظهار نظر کرد.
شایان ذکر است که علت اصلی انتخاب فولاد ST52، خواص فیزیکی و مکانیکی آن است، نه صرفاً میزان عناصر موجود در ترکیب شیمیایی آن.
در گروه صنعتی دقت، کلیه ورقهای تهیه شده از نوع فولاد ST52 پیش از استفاده، مورد آزمونهای دقیق قرار میگیرند.
یکی از نمونههای این آزمونها در ادامه ارائه شده است:
تطابق نتایج آزمون با استانداردها
1. روش کوانتومتری:
این روش برای تعیین نوع و مقدار عناصر آلیاژی در نمونه مورد آزمون استفاده میشود و بر پایه نشر نوری عمل میکند.
در این فرآیند، جرقهای روی نمونه ایجاد میگردد که در اثر تخلیه الکتریکی تبخیر میشود.
اتمها و یونهای مورد تبخیر، تحریک و تابش نور میکنند. این تابش از طریق فیبر نوری به طیف سنج منتقل و با توجه به طول موجهای تابشی هر عنصر، مناسبترین خط نشر برای شناسایی و اندازهگیری مقدار عناصر انتخاب میشود.
2. استحکام تسلیم (Yield Strength):
مقدار تنشی است که در آن نمونه از حالت الاستیک وارد ناحیه پلاستیک میشود؛ یعنی مرز بین رفتار ارتجاعی و غیر ارتجاعی.
3. استحکام نهایی (Ultimate Strength):
بالاترین میزان تنشی است که نمونه میتواند پیش از باریک شدن قابل توجه مقطع تحمل کند.
