مشخصات ورق ST52 | استانداردها و کاربردهای آن

مشخصات ورق ST52

فولادها با توجه به گستردگی ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی متنوعی که دارند، به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند.

یکی از این گروه‌ها، فولادهای کم‌کربن هستند که ویژگی مهم آنها نرمی و انعطاف‌ پذیری بالا است.

بر اساس استاندارد DIN آلمان، فولادهای کم‌ کربن در چهار گرید ST37، ST44، ST52 و ST60 طبقه‌ بندی می‌شوند، که در این میان، ورق‌های ST37 و ST52 به دلیل ویژگی‌های کاربردی، بیشترین استفاده را در صنایع مختلف دارند.

انواع ورق‌های فولادی بر اساس استاندارد DIN

ورق‌های فولادی ST، به ویژه ST52 در مقایسه با ST37 و ST44، مقاومت بالاتری در برابر پیچش، خمش و تحمل وزن دارند.

این مزایا به دلیل وجود عناصر آلیاژی مانند سیلیسیوم (Si) و منگنز (Mn) در مقادیر بیشتر نسبت به دیگر گریدها است، که موجب افزایش استحکام، انعطاف‌پذیری و مقاومت مکانیکی فولاد ST52 می‌شود.

کاربرد ورق‌های فولادی در گروه صنعتی دقت

گروه صنعتی دقت در ساخت محصولات خود، از ورق‌های ST52 و ST37 بهره می‌برد.

این مجموعه در بخش‌هایی که در معرض سایش و ضربه بیشتر هستند (نظیر کف اتاق کمپرسی، دیواره‌ها، پره‌ها و بدنه دیگ میکسر بتن) با توجه به سفارش مشتری، از ورق‌های ST52 استفاده می‌کند تا استحکام بالاتری تأمین گردد.

ترکیب شیمیایی ورق ST52 و تأثیر آن بر خواص مکانیکی

تغییر در مقدار عناصر آلیاژی موجود در آهن، منجر به تغییر در ویژگی‌های فیزیکی و مکانیکی فولاد می‌شود.

فولاد ST52 با دارا بودن ترکیبی بهینه از عناصر، دارای ویژگی‌هایی مانند شکل‌ پذیری سرد، جوش‌ پذیری، برش‌ کاری عالی و مقاومت بالا است. خواص این فولاد از ترکیب شیمیایی و همچنین روش تولید آن نشأت می‌گیرد.

در ادامه، مهم‌ترین عناصر موجود در ورق ST52 و نقش آنها در خواص این فولاد بررسی می‌شود:

  • فسفر (P): افزایش خاصیت ماشین‌ کاری، استحکام در دمای بالا و قابلیت براده‌برداری

  • منگنز (Mn): افزایش سختی، استحکام نهایی، نقطه تسلیم، و بهبود جوش‌پذیری و آهنگری

  • کربن (C): افزایش قابلیت جوش‌ کاری و ماشین‌ کاری

  • سیلیسیوم (Si): افزایش استحکام تسلیم، خاصیت ارتجاعی، مقاومت سایشی و سختی

  • گوگرد (S): بهبود ماشین‌ کاری؛ با این حال، مقدار زیاد آن تردی و شکنندگی فولاد را افزایش می‌دهد

نقش اکسیژن در فولاد و فرآیند اکسیژن‌ زدایی

وجود اکسیژن در فولاد منجر به افزایش تردی و شکنندگی آن می‌شود. برای حذف اکسیژن و کاهش اثرات منفی آن، از فرآیند اکسیژن‌زدایی استفاده می‌شود. فولادها پس از این فرآیند به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

  • فولاد کاملاً آرام (Killed Steel)

  • فولاد نیمه‌آرام (Semi-killed Steel)

  • فولاد ناآرام (Rimmed Steel)

اشتراک‌گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید